Duszpasterstwo Niesłyszących

Diecezji Ełckiej

Patroni niesłyszących

św. Filip SmaldoneUrodził się 27 lipca 1848 r. Pochodził z Neapolu. Już w okresie studiów seminaryjnych zainteresował się losem najbardziej opuszczonych w tym czasie chorych - głuchoniemych. W pewnym momencie tak bardzo zajmował się nimi, że nawet zaniedbał naukę w seminarium, z którego w końcu go usunięto. Wówczas przyjął go z radością do podobnej placówki w Rossano Calabro miejscowy arcybiskup Pietro Cilento, widząc jego dobro i wyjątkowego ducha kościelnego. Po święceniach pracował jako katecheta i wikary w kilku parafiach. Był także kapelanem szpitalnym i odwiedzał chorych w domach. Opiekując się ofiarami wielkiej epidemii dżumy, zaraził się od nich tą chorobą i odzyskał zdrowie jedynie dzięki nadzwyczajnej pomocy Madonny z Pompei, dla której żywił przez całe życie szczególną wdzięczność.

Pewnego dnia spotkał kobietę wraz z niesłyszącym synem, od tego momentu poświecił się pracy duszpasterskiej i wychowawczej wśród niesłyszących. Pracując wśród głuchoniemych ks. Smaldone wciąż poszukiwał nowych metod pedagogicznych. Widział bowiem, że tradycyjne metody wychowania i katechizacji są niewystarczające. W pewnym momencie brak rezultatów sprawił, że był gotowy wyjechać na misje zagraniczne. Jego spowiednik doradził mu jednak wówczas kontynuowanie pracy wśród głuchoniemych. Z czasem ks. Smaldone zdobył większe doświadczenie pedagogiczne i założył specjalny dom dla głuchoniemych, prowadzony przez grupę świeckich i kapłanów. W 1885 r. założył w Lecce zakład dla niesłyszących, którym kierowała grupa kobiet, jego penitentek. Biskup Lecce zatwierdził nową wspólnotę i tak powstał zalążek zgromadzenia Sióstr Salezjanek od Najświętszych Serc. Jest to pierwszy i do tej pory jedyny zakon na świecie, którego szczególny charyzmat stanowi praca wśród niesłyszących. Ks. Smaldone otwierał kolejne domy, do których przyjmowano głuchonieme dziewczęta z ubogich rodzin, a z czasem również niewidome oraz sieroty i dzieci porzucone przez rodziców.

W ostatnich latach życia cierpiał na różne schorzenia, które znosił z nadzwyczajną pogodą. Zmarł w opinii świętości w Lecce 4 czerwca 1923 r., ale jego dzieło trwa do dziś. Kongregacja prowadzi 9 szkół we Włoszech oraz 3 w Brazylii. Dnia 15 października 2006 r. Ojciec Święty Benedykt XVI dokonał jego kanonizacji. św. Filip Smaldone jest odtąd patronem niesłyszących na całym świecie. W homilii Papież powiedział m. in., że Św. Filip Smaldone widział w głuchoniemych odbicie oblicza Jezusa i zwykł powtarzać, że "podobnie jak adorujemy Najświętszy Sakrament, powinniśmy klękać przed głuchoniemym".

św. Franciszek Salezy

Urodził się w 1567 r. w Sabaudii. Był biskupem Genewy. Stał się słynny dzięki wielu książkom, które napisał, a które dotyczyły życia duchowego i teologii. Przygotował do pierwszej spowiedzi i do pierwszej Komunii św. niesłyszącego chłopca imieniem Marcin. Potem cały czas nauczał Marcina, tłumaczył mu prawdy wiary i był jego spowiednikiem. Ich przyjaźń była tak wielka, iż kiedy w 1622 r. święty biskup umarł, Marcin bardzo rozpaczał i zachorował ze smutku.

Św. Franciszek Salezy jest wspominany przez Kościół 24 stycznia.

św. Jan z Beverley

Żył na przełomie VII i VIII wieku w Anglii. Był zakonnikiem – benedyktynem, a następnie biskupem Hexham, później biskupem Yorku.

Z przekazów historyka Kościoła angielskiego – św. Bedy – wiadomo, że od ok. 685 r. nauczał pewnego głuchoniemego porozumiewania się. W 717 r. zrezygnował z biskupstwa i zamieszkał w klasztorze w Beverley – tam modlił się i pracował. Zmarł w 721 r.

Jego liturgiczne wspomnienie obchodzone jest 7 maja.