Duszpasterstwo Niesłyszących

Diecezji Ełckiej

ks. mgr ARTUR HAŁUCHA
Diecezjalny Duszpasterz Niesłyszących
student UPJP II Kraków
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

ks. mgr ŁUKASZ KORDOWSKI
Kapelan Biskupa Ełckiego, Ełk

 

ks. WOJCIECH KONDRATOWICZ
Parafia p.w. NMP Królowej Polski w Olecku

 

ks. RADOSŁAW PAŃKO
Parafia p.w. św. Kazimierza w Giżycku

 

s. BERNARDYNA, ALBERTYNKA
nauczyciel religii w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Głuchych o Olecku
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

ks. Artur Hałucha

KS. ARTUR HAŁUCHA
DIECEZJALNY DUSZPASTERZ NIESŁYSZĄCYCH
student UPJP II Kraków

kontakt

Urodził się 8 stycznia 1975 r. w Węgorzewie. W latach 1990-1995 uczęszczał do Technikum Elektrycznego w Giżycku, gdzie zdał egzamin maturalny. W latach 1995-2001 odbył studia filozoficzno-teologiczne w WSD w Ełku. Tytuł magistra teologii uzyskał na podstawie pracy pt. "Interpretacja teologiczna polichromii w kościele NSJ w Ełku" napisanej pod kierunkiem ks. dra Kazimierza Łataka CRL. Dnia 2 czerwca 2001 r. otrzymał święcenia kapłańskie.

Czytaj więcej...

"Specjalną troską należy otoczyć tych wiernych, którzy ze względu na warunki życia nie mogą dostatecznie korzystać z ogólnej zwykłej opieki duszpasterskiej proboszczów lub całkowicie są jej pozbawieni (...)"
[Sobór Watykański II, Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele "Christus Dominus" 18]

Uszkodzenie narządu słuchu może powstać zarówno w różnym wieku, jak i z różnych przyczyn. Terminem, który obejmuje wszystkie osoby z niesprawnością narządu słuchu jest określenie "osoba z uszkodzonym słuchem". Uwzględniając stopień tego uszkodzenia wyróżnia się osoby z uszkodzeniem słuchu w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym lub głębokim. W języku potocznym najczęściej zwykło używać się takich pojęć jak: 'niedosłyszący', 'słabosłyszący', 'głuchy', 'głuchoniemy' i 'niesłyszący'; przy czym ostatnie z określeń dotyczy wszystkich osób z uszkodzeniem słuchu w stopniu znacznym lub głębokim i ma jednocześnie charakter najbardziej ogólny. Osoby, które są pozbawione słuchu od urodzenia lub tych, którzy utracili słuch we wczesnym dzieciństwie i w konsekwencji nie rozwinęli umiejętności posługiwania się mową dźwiękową nazywamy "głuchoniemymi"[1].

Zjawisko niesprawności narządu słuchu znane było już od najdawniejszych czasów, choć w dobie starożytności odnoszono się do niego różnie. Pozycja społeczna osób niesłyszących w starożytnej Sparcie była nie do pozazdroszczenia. Jeżeli Spartanie zabijali kalekie dzieci, to można chyba przypuszczać, że ten sam los spotykał podrastające dzieci głuchonieme, skoro tylko nabrano pewności co do ich kalectwa. Wyjątkiem był Egipt i Persja, gdzie "przychylnie ustosunkowywano się do głuchych"[1].

Czytaj więcej...